Hoe werkt het

• Het Lichaam (De "WEB"): Dit is de stevige buitenkant. In de ruimte is het heel koud of juist superheet. In het lichaam zitten de belangrijke computers en batterijen lekker warm en veilig ingepakt, net als jouw organen in je buik.

• De Hersenen (De Computer): Hier worden alle opdrachten verwerkt. Omdat de afstand naar Mars zo groot is, duurt het soms 20 minuten voordat een signaal van de aarde aankomt. Daarom moeten de hersenen van de robot vaak zelf beslissen: "Hé, daar ligt een grote steen, ik moet eromheen rijden!"

• De Ogen en Oren (Camera's en Sensoren): Robots zoals Perseverance hebben tientallen camera's. Sommige kunnen zelfs 3D-kijken zodat ze diepte zien. Ze hebben geen oren zoals wij, maar microfoons om het suizen van de wind op andere planeten op te vangen.

• De Handen en Armen (Manipulators): Met robotarmen kunnen ze stenen oppakken, boren in de grond of reparaties doen aan het ISS. Ze zijn soms zo precies dat ze een rijstkorrel kunnen oppakken zonder deze te breken.

Hoe bewegen ze?

Op planeten gebruiken ze vaak een "Rocker-Bogie" systeem. Dat is een speciaal soort wielophanging waardoor de robot over rotsen kan klimmen zonder om te vallen. De wielen kunnen onafhankelijk van elkaar omhoog en omlaag bewegen.

Hoe krijgen ze stroom?

Ze kunnen natuurlijk geen stekker in het stopcontact steken!

1. Zonnepanelen: De meeste robots vangen zonlicht op met grote vleugels.

2. Nucleaire batterij: Voor robots die op plekken komen waar weinig zon is (zoals in diepe kraters), gebruiken ze een kleine radioactieve bron die jarenlang hitte en stroom geeft.